Pomnik poświęcony jest wszystkim harcerzom, instruktorom oraz członkom Koła Przyjaciół Harcerzy (KPH)


Pomnik ten poświęcony jest wszystkim harcerzom, instruktorom oraz członkom Koła Przyjaciół Harcerzy (KPH), którzy działali w latach 1957 – 1972. W okresie tym pierwszoplanową rolę w bukowskim harcerstwie, jak i w KPH sprawował hm. Antoni Chojnowski. Wznowienie działalności harcerskiej po roku 1956 oparte było na wzorcach harcerstwa przedwojennego i skautingu, co nie zawsze zgadzało się z linią polityczną Polski Ludowej. Po roku 1960 sytuacja ta zaczęła się wyraźnie zmieniać na niekorzyść ideałów harcerstwa przedwojennego, ale i tak na tle innych organizacji młodzieżowych, ZHP pozostało organizacją wierną swoim ideałom. W lutym 1957 roku pod przewodnictwem dh. Antoniego Chojnowskiego odbyła się pierwsza zbiórka całego środowiska bukowskiego na terenie Szkoły Podstawowej nr 1. Podczas tej samej zbiórki powołano do życia Koło Przyjaciół Harcerzy. W sierpniu 1957 roku Komenda Hufca w Nowym Tomyślu powołała Szczep im. Adama Mickiewicza w Buku, którego komendantem został dh Antoni Jakubowski. Szczep ten działał do marca 1958 roku, kiedy to został rozwiązany. Drużyny działające wówczas w Buku podlegały bezpośrednio pod komendę Hufca w Nowym Tomyślu. Tak było do 1964 roku, kiedy powstał Ośrodek Harcerski w Buku. Przez te wszystkie lata pieczę nad harcerstwem sprawowało Koło Przyjaciół Harcerzy w Buku, które wspomagało finansowo i materialnie jego działalność. W omawianym okresie z młodzieżą pracowało wielu instruktorów harcerskich.
Comments