Historia

Rys historyczny
Pomnik poświęcony jest wszystkim harcerzom, instruktorom oraz członkom Koła Przyjaciół Harcerzy (KPH), którzy działali w latach 1957 – 1972. W okresie tym pierwszoplanową rolę w bukowskim harcerstwem jak i w KPH sprawował hm. Antoni Chojnowski. Wznowienie działalności harcerskiej po roku 1956 oparte było na wzorcach harcerstwa przedwojennego i skautingu, co nie zawsze zgadzało się z linią polityczną Polski Ludowej. Po roku 1960 sytuacja ta zaczęła się wyraźnie zmienia Ośrodek harcerski w Buku W 1964 roku Komenda Hufca w Nowym Tomyślu powołała Ośrodek Harcerski w Buku, który rok później został przemianowany na I Ośrodek Harcerski im. Kosynierów Bukowskich w Buku.
Pierwszy skład osobowy Komendy Ośrodka był następujący: phm. Antoni Chojnowski – komendant phm. Zbigniew Świątkowski – kwatermistrz phm. Maria Zeuschner – członek phm. Irena Kamyszek – członek hm. Zbigniew Hawranek – członek pwd. Romuald Płachocki – członek hm. Alfred Przeniczka – członek. Koło Przyjaciół Harcerzy Powstało 17 lutego 1957 r W skład KPH weszli przede wszystkim rodzice zuchów i harcerzy, społecznicy bukowscy i byli harcerze, którzy wspomagali działalność harcerstwa materialnie i finansowo. W skład Zarządu KPH weszli: Antoni Chojnowski – przewodniczący Stefan Filipiak – z-ca przewodniczącego, a od 1958r. – Zbigniew Świątkowski J. Poplewska – skarbnik, a od 1958 r.- Feliks Bodzianowski Ławniczak – sekretarz, a od 1968 r. Jerzy Kazimierski W pierwszym okresie działalności KPH dokonywano zakupów czasopism i materiałów biurowych, sprzętu harcerskiego i całego wyposażenia przydatnego do prowadzenia obozów i kolonii dla harcerzy i zuchów. W latach późniejszych dokonano kapitalnej renowacji ”Parku Sokoła”, który został przejęty i nazwany „Parkiem Harcerza”. W parku tym dokonano nasadzeń kilku tysięcy drzew i kilkunastu tysięcy krzewów na obszarze 5 ha. a następnie cały teren ogrodzono. Park został zelektryfikowany, doprowadzono wodę, wybudowano pomieszczenia gospodarcze i socjalne - co stworzyło warunki do organizowania festynów, spotkań i zabaw. Urządzono również plac zabaw dla dzieci.
W okresie działalności KPH na terenie parku wybudowano harcówkę – MDK „Harcerz”.
          Środki na sfinansowanie tych wszystkich przedsięwzięć, których podejmowało się KPH. Wypracowano je poprzez organizację festynów, zabaw, różnych akcji dochodowych, dotacji od zaprzyjaźnionych instytucji, składek członkowskich oraz ogromny wkład pracy fizycznej grupy członków KPH, którzy całymi rodzinami pracując bezinteresownie wspierali te działania. Do tej aktywnej grupy należeli m.in. p. Golowa, p. Mariola Dolczewska, p. A. Sołtysiak oraz rodziny: Tojkowie, Wilczkowie, Chojnowscy, Świątkowscy, Bodzianowscy, Piętowie, Starostowie a także wielu innych. Stan liczebny członków KPH wahał się od 150 do 200 osób.
Zaangażowanie społeczne całego aktywu KPH umożliwiło organizowanie obozów harcerskich i kolonii zuchowych, a w latach 1958 i 1959 prawie całkowite sfinansowanie kosztów obozów dla wszystkich ich uczestników w Gorzycy k/Międzyrzecza i Podgórzynie k/Jeleniej Góry. Członkowie KPH swoją działalnością włożyli duży wkład w wychowanie społeczne i patriotyczne dzieci i młodzieży. Za tę bezinteresowną pracę należy się im wdzięczność i pamięć społeczeństwa bukowskiego.
Comments